dagboek

	Dagboek.
	20 mei. Hemelvaartsdag is geweest. In de week die achter ligt bezochten we de dienst in Nunspeet. Christian en Thomas kwamen gezellig logeren in de caravan. Carlijne heeft zo haar slaapplekje in de Keet gevonden. En zo brachten we weer enkele dagen op de Veluwe door. Het weer werd vriendelijker en de fietsen konden we goed gebruiken. Vrijdag na Hemelvaartsdag is het altijd Eibertjesmarkt. Het was ook toen droog en we konden de verschillende klederdrachten in het centrum van het dorp zien.

	13 mei. Terugzien op een week van herdenken. De gemeente die 100 jaar geleden weer als christelijk gereformeerde kerk van Zaamslag bij elkaar kwam. 8 mei 1912. Een week van herdenken. Waarop oud-predikanten aanwezig waren in een speciaal voor deze gelegenheid belegde dienst. Maar ook gisteren in een informeel samenzijn als gemeente. Waar diverse verenigingen een bijdrage leverden. Samen nuttigden we een maaltijd. En zo mochten we deze zondagmorgen als gemeente danken voor al het goede ook in deze ons geschonken.
	6 mei. Enkele mooie dagen liggen achter. Direct gevolgd door veel regen en dus wisselvallig weer. Van fietsen kwam niets meer. Maar er was genoeg te doen in het Zeeuwse. Zo bereiden we ons voor op het 100-jarig voortbestaan van de gemeente waartoe we behoren. De christelijk gereformeerde kerk van Zaamslag. Vaak denk ik terug aan de tijd dat ik hier met mijn overleden vader als kind was. Vader, die toen nog de christelijk gereformeerde kerken diende. Hier op zondag voorging. En in de week de catechisatielessen verzorgde. Wat zou hij zeggen als hij wist dat zijn enige dochter juist daar een plekje had gekregen.
	30 april. Prachtig weer nodigt uit om te gaan fietsen. En deze keer eens een andere kant op. Langs de Westerschelde. Richting de Reuzenhoek. Zaamslagveer en weer terug naar huis.

	29 april. Rust en onrust liggen zo dicht bij elkaar. Het ene moment denk je de rust gevonden te hebben. Het volgende moment is het één en al onrust wat je dreigt. Een druk leven geeft niet de ruimte om rust toe te laten. En zo dreig je te verzinken in de onrust die als een donkere wolk je leven lijkt te vergallen. Ho, stop, sta eens even stil! Het is een lied wat kinderen zingen. Maar wat ook in het leven van ieder volwassene wel een plaats mag hebben. Ho, stop, sta eens even stil. Kijk waar je staat. Kijk wie je bent. En ga niet verder voor je de ware rust hebt gevonden.

	22 april. Genieten van de rust terwijl je niet anders weet dan onrust in het leven. Rust schijnt iets te zijn wat niet bij je thuishoort. Wat anderen veel vinden is voor jou van geen betekenis. Tot je je het bewust wordt. en tevreden kan zijn met datgene wat op je weg is gekomen deze dag.
	15 april. Terwijl we alweer nadenken over onze volgende reis naar de Veluwe genieten we van enkele rustige dagen in het Zeeuwse. Hier wat natte en koude dagen. De winterjassen zijn weer aangetrokken en mensen met wanten zien we fietsen. Hoe dikwijls is het dat Koninginnedag hier ook van verhaalt. Zoals het er naar uitziet kan het frisse weer nog wel een poosje aanhouden. Toch is er dankbaarheid voor de regen die viel. De zorg voor het land. Het was droog. Veel te droog. Dat zijn we toch niet vergeten?
	10 april. Vandaag waren we in Renesse. Ook daar weer genoten van het strand en de zee.


	Het was er ook heerlijk weer. Terwijl het op veel plaatsen regende konden wij er zelfs buiten zitten.

	Het was overigens wel een hele klim om boven te komen.

	8 april. Pasen. Nadat we de Goede Vrijdag in Nunspeet naar de kerk zijn geweest zijn we weer thuis in Zaamslag. Natuurlijk is daar altijd het moment van terugkijken. Want wat maken we altijd veel mee in ons Veluwse stekje. Zo waren we te gast bij het zogenaamde Dannenborgh in Concert. In het huis waar moeder woont werd een heus concert gegeven. Een groep van de verpleging met enkele vrijwilligers zongen voor de ouderen en de bezoekers Paasliederen. En wie staat daar in het koor? Gelein!

	En wat is leuker dan genieten van zo'n klein meisje wat haar eerste stapjes zet.

	Goedzo Carlijne.



	1 april. Nog altijd hebben we een caravan vrij met de Paasdagen. Het lijkt niet echt warm te worden die dagen. Veel mensen kiezen ervoor heerlijk thuis bij de kachel te zijn. De dagen die achter liggen beloofden veel goeds. Wij genoten ervan om op de verjaardag van Thomas buiten te zitten. Drie jaar is deze grote vent geworden.

	Ook de dag er na was het heerlijk weer. We hadden geboekt in Westkapelle. En hebben genoten van de zon op een terrasje bij het strand.

	We waren daar getuige van enkele schapen die met hun lammetjes naar de wei werden gebracht. Zelf vind ik dat nieuwe leven altijd zo bijzonder passen bij Pasen. Het feest van de opstanding. Waar het nieuwe leven werd geboren......... De Hoop........die er altijd zal blijven zolang deze wereld bestaat.


	25 maart. Wat konden we genieten van het mooie weer in de dagen die achter liggen. Ook wij zijn alweer enkele keren op onze fietsen gestapt. Maar dat niet alleen. Zo langzamerhand worden de tuinen weer wat aangekleed. De party tenten staan weer buiten. In Zaamslag en bij de caravan. Een kopje koffie of een boterham buiten is toch weer heel wat anders dan het binnen bij de kachel zitten. We waren er vroeg bij maandagmorgen. Om zeven uur stonden we bij onze verblijven in Nunspeet. Alles is weer gereed voor de zomer. En de eerste gasten van het seizoen meldden zich. We hebben voor de zeeuwse vakantiegasten nog de eerste weken van juli vrij. Voor wie de zomer op de Veluwe door wil brengen.........
	18 maat. Het lijkt voor ons een maand van verjaardagen. Moeder, kinderen en kleinkinderen. En deze week zelfs de verjaardag van Gelein. Familie, vrienden, bekenden. Allen waren welkom. Wat hebben we met de wederzijdse kinderen en kleinkinderen genoten in Ridderkerk.

	Of het nu was met het bowlen of het midgetgolf. Iedereen genoot bijzonder.

	En de kleintjes waren niet uit de speeltuin weg te slaan.

	Carlijne moest toch eens zelf lopen hoor......

	En toen ze buiten waren uitgespeeld bleek er nog een echte speelkamer te zijn ook.

	11 maart. Een nieuwe week is aangebroken. In de dagen die achter ons liggen waren we op de Veluwe. Onze oude moeder was jarig. Achtentachtig jaar is ze geworden. Met elkaar hebben we er stil bij mogen staan. Ook waren we bij de caravans. Nu het voorjaar schijnt aan te breken willen we ze weer helemaal schoon en gereed maken voor de verhuur. Wat hebben we het altijd naar onze zin daar aan de zogenaamde overkant. En toch ook weer fijn om hier te zijn. Om op zondag te kerken in onze eigen gemeente. Met de eigen predikant.

	3 maart. Voorjaarsvakantie. En Christian komt gezellig bij opa en oma in Zaamslag logeren. Natuurlijk moeten we even bij de loodsboten in Vlissingen kijken. Jammer dat het nu net mistig is. Maar toch kunnen we heel wat zien.


	En het is ook heel leuk als we een ritje naar Cadzand maken. Met opa door de duinen en dan zo naar het strand.

	Wanneer Christian weer veilig thuis is gaan we door naar de Veluwe. Wat wordt Carlijne al een grote meid zeg.......We genieten altijd weer in de caravan. Er is weer veel te doen nu de winter toch hopelijk voorbij is. Twee caravans bijhouden. Ze zijn nog altijd te huur. Kijk op de website: www.naarhetbosofnaardezee.nl

	26 februari. Het leven gaat verder. De Heere heeft gesproken. Gesproken in het gezin van de koninklijke familie. Velen gingen schaatsen. Velen gingen off-piste. Geen gevaar voor een lawine. Toch een lawine. Niemand getroffen. Alleen de prins. Hij was daar. Hij was daar op dat moment. De Heere sprak. Hij sprak daar. Op dat moment. En de hele wereld weet nu dat er een God is Die spreekt. Een God Die sprak. Daar. En juist op dat moment. Nooit zal het in de koninklijke familie meer worden wat het was. Een streep werd gezet. Tot hiertoe. En niet verder. En hoe het verder moet? Hoe het verder zal gaan?
	19 februari. Opgeschrikt deze week door het ongeluk wat prins Friso overkwam. En terwijl allen bidden om een voorspoedig herstel van hem gaat de koninklijke familie skieën. Doch laten we onze hand maar in eigen boezem steken.Wat heeft de zondag ons nog te zeggen?
	15 februari.. Het lijkt erop dat de winter voorbij is. In elk geval de strenge vorst van de laatste weken. Regen en wind ook in Zaamslag. En wie kwamen er op bezoek? Elianne en Naomi. Het is niet te geloven dat het met Naom na zo'n zware operatie zo goed mag gaan. .

	11 februari. Zoals bij velen veranderde ook bij ons het programma door de vorst. We vertrokken eerder dan gedacht naar de Veluwe. Waar we weer van alles hadden te doen. En wie kwam een dagje bij opa en oma? Carlijne. Nou. opa en oma vonden het leuk hoor om op te passen.

	Het was dik winter. Maar we gingen echt wandelen hoor.

	5 februari. Ook in Zaamslag is het winter. Alhoewel de temperatuur verschilt met andere delen van het land. Ook de hoeveelheid sneeuw die is gevallen. Het is door de scherpe wind echter ook hier in elk geval ijzig koud. In de middag kan het kwik oplopen tot even onder het vriespunt. Doch jezelf goed aankleden is ook hier een vereiste. En zo maken wij, met sjaal, muts en handschoenen, onze wandelingen. Het zijn soms maar de kleine dingen die wonderlijk zijn. Je oog moet er net op vallen. Zoals de draad die een spn maakte van het zonnescherm naar een struik. het lijkt een touw. Maar is niet anders dan zo'n ragfijn maaksel.

	En wanneer je er op let, je ziet veel meer en overal van die kunstwerken.......

	29 januari. We zijn weer terug van weggeweest. Hoe kan het ook anders. De Veluwe blijft trekken als we hier zijn. En wanneer we thuis zijn zijn we ook weer blij. Zo leiden we nog altijd een dubbel leven. En het is goed. Goed om ginds de kinderen, kleinkinderen en oude moeder te bezoeken. Daar samen te zijn met andere familie en ook de vrienden en bekenden die ik nu alweer 3 jaar geleden achterliet. Maar het is ook goed om hier te zijn. Samen datgene te doen wat ook hier onze hand vindt om te doen. Ook hier hebben we onze kinderen en kleinkinderen. En niet te vergeten de grote familie van Gelein. Waar ook altijd blijdschap en zorgen zich afwisselen. Het kerkenwerk wat Gelein doet. Kortom, we proberen hier en daar te zijn. Zo was Niels deze week jarig. Tien jaar alweer. Fijn om op zijn verjaardag te zijn. Leuk om zijn feestje bij te wonen. Natuurlijk met Aagje en Carlijne naar de markt. En niet te vergeten het bezoek aan moeder in Lunteren. Ook daar is altijd wat te regelen. Moeder is oud geworden. Moeder heeft zorg nodig. We verdiepen ons in de E nummers in het voedsel. Velen met ons. En met een auto afgeladen met vlees van slager Van de Geer uit Veenendaal reden we naar huis. Om de bestellingen hier en daar af te leveren.
	15 januari. Het is vier maanden geleden dat onze kleine Naomi werd geboren. Een tijd vol zorgen ligt achter. Een openhart operatie moest plaatsvinden. Maar wonder boven wonder is Naomi thuis en mag het nu heel goed gaan. En vanmorgen mocht Naomi in Terneuzen gedoopt worden. Dan is het toch echt alleen de dank aan de Heere Die het tot nog toe zo wel heeft gemaakt.

	8 januari 2012. Ook in Zeeuws Vlaaderen zijn de eerste dagen van het nieuwe jaar voorbijgegaan. We reisden van hier naar de Veluwe en weer terug. Tweemaal in één week. Het kan zo uitkomen. Maar we mochten weer veilig thuis komen. Er is genoeg te overdenken. Want naast de fijne en mooie dingen die er deze dagen waren zijn ook in dit nieuwe jaar alweer zorgen. Zeeuws Vlaanderen is niet anders dan de Veluwe. In beide delen van het land geldt dat de Heere spreekt.
	1 januari 2012. Gelein en ik wensen al onze kinderen, kleinkinderen, onze oude moeder, verdere familie, vrienden en bekenden Gods onmisbare zegen toe in het nieuwe jaar. Onze hulp en onze verwachting is van de Heere, Die hemel en aarde heeft gemaakt en nog altijd onderhoudt.
	18 december. En dan is het alweer een jaar geleden dat Carlijne geboren werd. Vandaag precies 1 jaar. En natuurlijk al echt jarig hoor.........

	11 december. Ook deze week waren we in onze caravan. En als mama weg is wil oma best oppassen hoor. Carlijne gaat eens lekker op onderzoek uit.

	In de kinderstoel? Ik zit er liever onder!

	Nee maar, wat zit er allemaal in oma's tas..........

	1 dec. En zo rijden we heen en weer. Een paar dagen in Nunspeet en dan weer terug. En overal genieten van kinderen en kleinkinderen. Wat word jij ook al groot Carlijne.

	Ja hoor, dat kan ik al. Klap eens in je handjes..........

	26 november. Wie kwam vanmiddag voor het eerst op bezoek bij opa en oma? Naomi Zegers. En wat ziet ze er goed uit. Naomi is woensdag uit het ziekenhuis thuisgekomen.

	En praten dat ze kan............

	En wie was er ook bij? Natuurlijk de grote zus........

	20 november. Naomi is terug in Terneuzen en maakt het heel goed. Een reden om wel heel erg dankbaar te zijn. Maar dan moeten we toch weer nodig eens naar de Veluwe. Heerlijk om ook daar de kinderen en kleinkinderen weer te zien. Wat wordt Carlijne toch ook al weer groot........

	Die guit......11 maanden.......en al om de tafel lopen hoor.......



	14 november. Het is toch wel heel bijzonder om voor het eerst na de operatie met Naomi op schoot te zitten.

	En een flesje te geven . Wat kan ze nu goed drinken zeg.



	12 november. Lieve Naomi, dat hadden we maandag niet kunnen denken dat we je zo alweer aan zouden treffen......als alles goed gaat mag je vandaag zelfs naar de kinderafdeling.

	10 november. Als door een wonder is onze Naomi al weer wakker geworden uit de narcose. Nog verbonden aan allerlei aparatuur. Maar het mag de goede kant opgaan.

	8 november. Terug van een hele spannende dag. De operatie van Naomi in Gent. Na uren mochten we om twee uur bij het kleintje kijken. Tranen stonden in onze ogen. Daar lag ze dan. Aan allerlei slangetjes en apparatuur. De operatie heet technisch geslaagd. Doch de komende uren heten kritiek.......
	6 november. Soms heb je niet zoveel te zeggen. We leven toe naar dinsdag. de dag waarop onze lieve Naomi geopereerd moet worden. Dat kleine meisje waar in de acht weken van haar leventje al zoveel voor is gezucht en gebeden. Morgen naar het academisch ziekenhuis in Gent. En dan dinsdag de ingreep.

	30 oktober. Na dagen die opnieuw geheel vol waren gepland met allerlei afspraken mochten we ook deze keer weer veilig thuiskomen. En ook deze keer zeiden we tegen elkaar: wat zijn de dagen weer voorbijgevlogen. Maar niet alleen de dagen. Het gehele seizoen wat betreft het verblijf op een camping. Je ziet hoe de mensen hun caravan afsluiten voor de winter. Je ziet ze weer naar hun huis teruggaan. En ook wij hebben de Keet winterklaar gemaakt. Wat zijn we nu dubbelblij met onze andere caravan met centrale verwarming. Inl deze afgelopen week genoten we van ons heerlijk verwarmde verblijf. Ja, in deze oktoberweek waren we enkele morgens verplicht de ramen van de auto te krabben........

	22 oktober. De gehele gereformeerde gezindte weet dat op dit moment de Wegwijs beurs wordt gehouden in Utrecht. Na een drukke week bezochten ook wij deze. Niet zonder reden. Als promotor van het astmafonds in Zeeuws Vlaanderen was het mijn taak collectanten voor de komende collecte te werven. Leuk en gezellig om met zoveel mensen te spreken.

	16 oktober. Dagen vol zonneschijn liggen achter. Dagen waar we heerlijk konden fietsen. Dagen waar we konden genieten van de beginnende herfst. Met toch weer zulk prachtig weer. Heerlijk wanneer we beiden geen behoefte hebben aan trips naar Mexico of de Verenigde Staten. Maar zomaar blij kunnen zijn met de dagen die we in Zaamslag of op de Veluwe krijgen. Krijgen . Want zo is het toch? Te mogen zien datgene wat de Heere ons toebedeelt op de plaatsen waar we zijn. Te doen wat onze hand vindt om te doen. Hier en daar.
	10 oktober. Ons leven is een leven in twee werelden. Zo zijn we in Zaamslag en zo gaan we weer naar de Veluwe. Ook in de week die alweer achter ligt.

	Als we thuis zijn gaan we zeker bij Naomi op bezoek. En wat is dan mooier het kleintje vast te houden en een flesje te geven?

	En Carlijne komt eens bij oma en opa in de caravan spelen. Ze heeft het goed naar haar zin. Carlijne is al snel goeie maatjes met de poppen.

	En voor Niels was het weer zo spannend. Het puntentournooi was weer aan de orde. Nou oma en opa kwamen ook weer kijken. Dat kan mooi als ze in de buurt zijn.

	2 oktober. Onze Naomi ligt in het ziekenhuis. Daar zal ze voorlopig ook blijven. En dat terwijl het leven buiten verder gaat. Een zomerse week in de herfst die volgens de datum van 21 september toch is begonnen. De boeren kunnen hun hart ophalen. Voor en achter ons huis is hard gewerkt. En, o griezel, een vos kwam uit het mais tevoorschijn.

	De morgen begon soms met mist. Maar in de loop van de dag was het ook in Zeeland zeer warm.

	Onze zuiderburen de belgen hielden een viswedstrijd met het prachtige weer. Daar moesten we toch wel even kijken.........

	25 september. Naomi ligt in het ziekenhuis. Zo is de week afgesloten. Met die zorgen zijn we de nieuwe week ingegaan. Zo'n klein ding. Hopelijk mag het alles meevallen. De aardappels voor en achter ons zijn gerooid. En als Ruth is Gelein ook op het veld geweest. Wat een belevenis om te zien hoe mannen voor hun gezin gebruik maken van de gelegenheid een wintervoorraad aan te leggen. Gratis en voor niets.
	18 september. Opnieuw mogen we terugkijken op de week die achter ligt. Elianne heeft een lief zusje thuis. Waar we als opa en oma ook van mochten genieten. Leuk om te zien dat Naomi heerlijk tevreden ligt te slapen. Maar er was meer. Het huisje van moeder is teruggegeven aan de woningbouw. De sleutels zijn ingeleverd en zo woont moeder dan nu definitief in Lunteren. Het was een drukke tijd die achter ligt. Maar met alle hulp die we kregen waren we heel blij en dankbaar dat het zo is gegaan. Onze volgende taak is het klaarmaken van een eigen plekje in Nunspeet. De caravan waar we zo de Heere het geeft ook in de winter af en toe hopen te verblijven. De Keet is gereed gemaakt voor verhuur. En wij hebben de eerste nachten in de andere caravan geslapen. Op de site www.naarhetbosofnaardezee.nl staan en komen meer gegevens.

	Op 10 september worden we weer opa en oma. We hebben er lang naar uitgekeken. Wat een schatje is Naomi.


	Naomi is het zusje van Elianne. En wat was Elianne blij. Een zusje! Nou dat wilde ze zo graag hebben.

	4 september. Van de zondag naar de zondag. En de dagen die ertussen liggen zijn weer voorbij. Opnieuw veel werk verricht in het huisje wat nu aan nieuwe huurders is toegewezen. Zo weet je waar je aan toe bent. Veel moet worden opgeruimd. En wat niet wordt overgenomen geeft weer extra werk. Maar we zijn weer thuis en hier is het goed de rust te nemen die zo nodig is. Even terugzien op de week die achter ligt. Maar direct ook voelen dat de dagen die komen niet zonder spanning zullen zijn. Want wanneer komt de baby? Onze kleinzoon of kleindochter waar we al zoveel maanden naar uitkijken?
	28 augustus. De weken vliegen voorbij. We zijn bezig het huisje van moeder leeg te maken. Het vraagt veel tijd. Maar we proberen het met zorg te doen. Voor onze moeder in de eerste plaats een hele verandering. Maar gelukkig mag ze rust hebben bij de beslissing die ze nam. Moeder heeft het naar haar zin. Hopelijk mag ze een poos genieten van de verzorging die ze nu krijgt. Verder zijn we heel druk met het inrichten van onze nieuwe caravan. Een woning waar we zo de Heere het geeft ook in de wintermaanden kunnen verblijven.

	Zodra we ermee klaarzijn zullen we meer nieuws hierover melden.

	21 augustus. Een rustdag. Een dag om het Woord van de Heere te horen. Om een moment in te keren tot jezelf. Met de vragen waar je staat. Wie je bent. Een tijd om te danken voor al het goede wat is geschonken. Maar ook de nodige vergeving te vragen voor alles wat ook in de week die achter ligt weer van onszelf was. Wat is het toch steeds weer nodig te weten dat je leven wordt geleid door Gods Heilige Geest. En die door de Geest geleid worden zijn de kinderen van God.
	18 augustus. Het blijft heen en weer rijden. En het is natuurlijk bijzonder leuk te genieten van kinderen en kleinkinderen. Carlijne schijnt het ook wel aardig te vinden als oma een nieuwe foto maakt. Acht maanden is ze vandaag. Wat gaat de tijd toch snel.

	15 augustus. Een paar dagen in Barneveld. In de buurt van moeder en wanneer moeder bezoek heeft genieten we zelf van deze dagen. We hebben een bezoek gebracht aan de beeldentuin in Garderen. Het is de moeite waard er eens een kijkje te nemen. Vooral de leuke winkeltjes die zo geweldig mooi zijn ingericht zijn .

	Veertig jaar geleden was ik een gast bij het huwelijk van onze nicht en neef. 13 augustus waren Jan en Tine 40 jaar getrouwd. Vijftig mensen werden verrast met een prachtige busrit. Deze voerde eerst naar Biddinghuizen waar we koffie dronken.

	En daar gingen we weer. Op weg naar Hattem om een hele fijne boottocht te maken.

	Het was prachtig weer. Maar vandaag was het echt geweldig. Daarom bedachten we eens naar de Hoge Veluwe te gaan. Wat is het daar mooi.......

	Op de fietsen van het park legden we zeker 30 km af.

	9 augustus. Het wordt na een hele regenachtige nacht met weer 30 mm regen tegen de mdidag droog. We besluiten om eens heerlijk in Vlissingen te gaan uitwaaien. Zowaar breekt de zon door. We genieten van het zicht op de onstuimige Westerschelde. Lopen richting de Noordzee en zien de één na de andere loodsboot uitvaren en terugkomen.

	Natuurlijk moeten we het vernieuwde beeld van Michiel de Ruyter bewonderen.

	Zon en wolken wisselen elkaar af.

	Het strand is stil en verlaten.........

	6 augustus. Nu moeder is opgenomen in Dannenborgh zijn het ook hier weer drukke dagen. Er moet veel geregeld worden. Haar kamertje is weer ingericht. Een tweede ziekenhuisbezoek ligt achter. Al met al waren we een paar dagen in Barneveld. Waar we op de Buitenbeurs genoten van een prachtige dag.

	Carlijne genoot op haar manier.

	En Niels probeerde zijn spulletjes aan de man te brengen.

	31 juli. De laatste dag van de maand is alweer aangebroken. De zomer is voorbij eer we het gemerkt hebben. Doch Gods bijzondere leiding in het leven gaat niet onopgemerkt voorbij. Elke dag zijn er de tekenen dat Hij er is. Dat Hij regeert en geen van Zijn kinderen aan hun lot overlaat. Hij zorgt en zal ook blijven zorgen. Wegen kunnen soms zo moeilijk lijken. Zo uitzichtloos. Doch het blijft waar: Zo Hij vertoeft. Verbeidt Hem. Hij zal gewisselijk komen en niet achterblijven.
	29 juli. Na een enerverende week weer terug in Zaamslag. Deze keer mocht ik mijn verjaardag vieren. Wat was het gezellig om kinderen, kleinkinderen en andere familie en vrienden in de Keet te ontmoeten. Een braderie in Elspeet hebben we bezocht. Het is altijd leuk met oude bekenden een praatje op de zomermarkt te maken. Zo mogen we wat dat betreft ook nu weer terugzien op een fijne tijd.
	24 juli. Dagen van herdenken liggen achter. De sterfdag van mijn broer. Zijn dag van begraven. Vandaag was hij jarig geweest. Ook al praat je er niet veel over, uit je gedachten is het nooit. Want hoe dan ook, hij was mijn broer. En maakte deel uit van ons gezin. We hebben in Elspeet zijn graf bezocht. Zijn zwerftocht is ten einde. Zo staat het op de grafsteen geschreven. Kortom, het blijven moeilijke dagen. Zeker voor moeder. Die opnieuw in Dannenborg is opgenomen.
	16 juli. De jongens zijn alweer een weekje thuis. Ze hebben genoten en wij ook. Aansluitend brachten we enkele dagen op de Veluwe door. Woensdag en donderdag viel ook daar de regen met bakken neer. We hebben ons geen minuut verveeld. Bezoekjes van kinderen en kleinkinderen, onze nicht en neef, zo vlogen daar de dagen weer voorbij.
	7 juli. Vanmiddag zijn we naar Hulst geweest. In de grote Basiliek.

	je kan wel zien dat ze dat interessant vonden.

	6 juli. Weer een prachtige dag. Eerst naar Breskens naar het visserijmuseum. Daar was echt van alles te zien. En te doen! Kijk de jongens eens knopen! Eerst Niels.

	Maar Christian kan het ook hoor!

	Heerlijk buiten eten op een bankje.

	En wat is dat? De vijf broden en de twee vissen!!

	Zo dicht bij de Noordzee en heerlijk weer.........dus met elkaar naar Cadzand.

	Schelpen zoeken en met zand bouwen. Het kon allemaal..

	5 juli. Een dagje naar Stavenisse. Zo te zien is Niels onder de indruk van de vissen die het voer eten wat net is gestrooid.

	En dan moeten de mannen natuurlijk kreukels zoeken en knijpertjes.

	Nog even en ze zijn samen aan het zoeken onder de stenen als het eb is...........

	En wie komt er dan ook nog logeren? Dat is Chrsitian. Kijk eens, samen verscholen tussen de aardappelplanten.

	Maandag 4 juli. Het wordt een mooie dag. Heerlijk weer om 25 km te fietsen. Maar eerst een werkje. Samen met opa wordt het hekje geverfd. Goed zo Niels!!

	Alles is hier nieuw voor Niels. Dus eerst maar een ritje langs de Westerschelde. De verrekijker mee. Die komt goed van pas. Boven op het kanon kan je overal heenkijken.

	En overal staan bankjes. Opa en oma moeten natuurlijk ook even op de foto.

	En dan weer verder. Opa wijst Niels van alles aan.

	2 juli. Vandaag alweer twee jaar getrouwd. Op de achtergrond de Westbeer. Een herinnering die we vaak levend houden.........

	Niels moet vandaag natuurlijk eerst eens over de boulevard lopen........

	En wat hij niet weet, dat legt opa wel uit.

	Natuurlijk een poos bij de sluizen kijken. Kijk, oma, daar in de verte komt het schip.

	Eindelijk, daar gaat hij door de sluizen.......

	1 juli. En op de terugweg hebben we Niels meegenomen. Niels heeft al vakantie. Natuurlijk moet hij wel wat voor de kost doen.........

	Niels vindt het zo leuk dat hij wel een klusbedrijf met opa wil beginnen.

	30 juni. Een paar dagen in...........Nunspeet? Nee hoor, dat is verhuurd. Deze keer houden we vakantie in Elspeet. En wie komt er op bezoek? Carlijne? Jahoor, opa en oma passen wel even op. En zie je dat? Carlijne ligt niet in de kinderwagen. Nu kan ze van alles zien!

	In een prachtig kasteel maakten we deze week de bruiloft mee van Annalies en Eric. Het was een erg mooie dag. En het kerkje? Dat zat overvol. Leuk hoor om de mensen uit Zeeland zo ver van huis te ontmoeten. Wat een belangstelling!

	We verkenden de omgeving van 's Heerenberg en kwamen uit in Doetinchem.

	Na de receptie vertrokken we weer richting ons huisje in Elspeet.



	26 juni. En soms is het zo druk dat je eigenlijk vergeet een foto te maken. Niettemin waren we dan ook in de achterliggende dagen in Nunspeet. Met recht is het op het ogenblik een heen en weer rijden. Op zondag zijn we zoveel mogelijk in Zaamslag. Zolang Gelein in de kerkenraad zit ziet hij het toch als gewenst hier de zondag door te brengen. De verjaardag van één van de kinderen en het ontvangen van nieuwe gasten in de Keet trok ons de keer naar de Veluwe. En met recht is het voor mij altijd nog een thuiskomen. Het verblijf in de omgeving waar ik toch jaren heb gewoond. Op de Hofstee ontmoeten we, heel gezellig, altijd mensen. Neen, het zijn op de Veluwe is geen straf. Gelein en ik hebben het er prima naar onze zin.
	19 juni. Zo leven we eigenlijk in twee wereldjes. De ene keer in Zeeland bij de kinderen en kleinkinderen die op Zeeuws Vlaanderen wonen. De andere keer rijden we door het hele land om de andere helft van onze grote familie te bezoeken. Of, ook heel leuk, ze bezoeken ons in onze caravan. En of we nu hier zijn of daar, het is altijd een gezellige drukte van belang. Maandag vertrokken we na de dienst richting Nunspeet. Niels kon bijna niet wachten tot we er waren en met z'n drietjes aten we een heerlijk frietje bij het spoor. Er was weer genoeg te doende komende dagen en we verveelden ons geen minuut. En Carlijne? Natuurlijk was die ook van de partij toen papa en mama gezellig in de caravan kwamen eten. Maar er kwam weer een eind aan en op vrijdag, vroeg in de avond, waren we weer in Zaamslag. Lang bleven we niet thuis. Want een prachtige avond in de hervormde dorpskerk waar veel werd gezongen bezochten we. Helaas was zaterdag door de vele regen de rommelmarkt maar schraal.

	12 juni. Eindelijk wordt de achtergevel van de kerk onder handen genomen. Veel vrijwilligers zijn bezig om dit werk te verwezenlijken. Lang duurde het voor eea rond was. De vergunning werd afgegeven. Gelein heeft twee ochtenden het metselwerk ter hand genomen. Zo is de week in Zaamslag voorbijgegaan. Een wandje behangen bij één van de kinderen. Tafeltje dekje rijden voor de ouderen en zieken. En zaterdag kwamen die twee grote jongens uit Dordrecht een dagje. Terwijl papa en mama weg waren hebben we met veel plezier op ze gepast. En wat is dan leuker dan naar de kinderboerderij te gaan. Alhoewel, Christian vond die pauw met zijn grote verenpracht toch wel een beetje eng. Veiliger was het kijken naar de hertjes.........



	5 juni. Er ligt een nieuwe week voor ons. Maar ook weer een week achter. Natuurlijk zijn er de plannen voor de dagen die naar wij hopen mogen komen. Maar er is ook een terugzien. Ook hier hebben we genoten van het mooie weer. Natuurlijk hebben we gefietst. Maar weg hoeven we niet altijd. Wat hebben we hier een heerlijk plekje in het Zeeuwse. .
	Een blik in onze achtertuin.

	Alles groeit en bloeit. Met zo'n heerlijk plekje ben je toch graag thuis!!


	Vanmorgen viel 2 mm regen. Zo aan de aardappelvelden achter ons huis te zien gaat het met de groei nog goed.


	21 mei. We zijn weer terug van een midweek op de Veluwe. Het was zulk mooi weer dat we buiten konden zitten. Natuurlijk was Carlijne ook van de partij.

	Even nog alles netjes voor de volgende foto.

	Ja hoor, Carlijne, zo zit je goed. Wat word je al groot zeg!!

	Ja, en dan natuurlijk naar het puntentoernooi van Niels. Nou, Niels, alles gewonnen he........

	Eerst de begroeting.

	Je staat er al helemaal klaar voor!! Wil je zien hoe Niels wint? http://www.youtube.com/watch?v=LxWYaWpwHe0